İşsizliğin yüksek, ekonomik göstergelerin istikrarsız olduğu; sistemik sorunlarını çözememiş bir ülkede muhalefet etmek daha kolaydır. En azından siyaset bilimi onu söylüyor.

Türkiye'de ise muhalefet proje üretmek yerine iktidar partisinin her dediğine karşı çıkmayı politika olarak belirliyor. Neredeyse birinci parti konumuna yükselmiş kararsızları alıp götürecek, dengeleri değiştirecek bir politika ya da söylem geliştirebilmiş değiller.

Dün Meclis'te muhalefet partilerinin haftalık grup konuşmaları vardı. Bir bütün olarak baktığınızda Türk siyasetenin nerede tıkandığını bütün çıplaklığı ile görmeniz mümkün.

CHP lideri Baykal'ın grup konuşmasını ise ayrıca değerlendirmek şart. Normal şartlarda bir muhalefet partisinden, hele hele de sol tandanslı ise; özgürlüklerin önünü açan, statükoyu yıkan açılımlar beklenirken Baykal adeta statükonun temsilciliğine soyunmuş durumda; Diyor ki Baykal "Ermenistan ile normalleşmenin yollarını arama, anayasaya dokunma, darbecileri yargılama, özelleştirme yapma vs."

Genelkurmay'ın bile kabul e...